Πρόκειται για την κύρια πρωτεΐνη των γνωστότερων δημητριακών και αποτελείται από τη γλιαδίνη και τη γλουτενίνη, που αντιπροσωπεύουν το 80% της πρωτεΐνης του σιταριού.

Η σίκαλη περιέχει τη σικαλίνη και το κριθάρι τη χορδελίνη σε μεγάλο ποσοστό και γι' αυτό, όταν κάποιος έχει δυσανεξία στη γλουτένη, πρέπει να αποφεύγει και αυτά τα δημητριακά.

Η γλουτένη επίσης αποτελεί ένα πρόσθετο στις τροφές που παρασκευάζονται βιομηχανικά, επειδή κάνει τα άλευρα από τους καρπούς που την περιέχουν να είναι ελαστικά (σαν τσίχλα) και να δένουν καλύτερα στο μαγείρεμα.

Το 0,5-1 % του γενικού πληθυσμού πάσχει από κοιλιοκάκη ή αλλιώς «εντεροπάθεια εκ γλουτένης». Αυτά τα άτομα, όταν καταναλώσουν γλουτένη, αντιδρούν υπερβολικά με εμετό, διάρροια, κολικούς εντέρου και αφόρητους πόνους στην κοιλιακή χώρα. 

Η διάγνωση γίνεται με βιοψία του λεπτού εντέρου. 

Σε αυτές μόνο τις περιπτώσεις η διακοπή της γλουτένης πρέπει να είναι αυστηρή και η επιλογή της τροφής πολύ προσεκτική. 

Για όλους τους υπόλοιπους η γλουτένη είναι ασφαλής πρωτεΐνη για κατανάλωση

Βάλτε τα προβιοτικά στην διατροφή σας

Τα προβιοτικά είναι ζωντανά βακτήρια, συνήθως από τα γένη Bifodobacterium και Λακτοβάκιλλους. Τα βακτήρια αυτά «τρέφονται» με τις φυτικές ίνες που καταλήγουν στο παχύ έντερο από τα τρόφιμα και παράγουν γαλακτικό οξύ. Η πιο σημαντική λειτουργία τους στον ανθρώπινο οργανισμό είναι ότι αλλάζουν τη βακτηριακή ισορροπία στο ανθρώπινο έντερο, έχοντας ευεργετικές επιδράσεις στην υγεία. Επιπρόσθετα, διαθέτουν σημαντικές αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, και για τον λόγο αυτό θεωρείται ότι μπορούν να επηρεάσουν την επούλωση των φλεγμονών του στομάχου και του εντέρου. Επίσης, βοηθούν να αυξηθεί ο όγκος των κοπράνων και να μαλακώσουν, επιταχύνοντας τον χρόνο διέλευσής τους από το έντερο. Παρόλο που μιλάμε για βακτήρια, τα συγκεκριμένα δεν έχουν παθογόνες ιδιότητες και δεν προκαλούν προβλήματα στην υγεία του ατόμου. Τα προβιοτικά υπάρχουν σε διάφορα εμπλουτισμένα προϊόντα που κυκλοφορούν ευρέως στην αγορά, όπως το γιαούρτι, το βουτυρόγαλο, το τυρί, το κεφίρ και τα ροφήματα γιαουρτιού.

Ευεργετική η Μαστίχα Χίου

Η μαστίχα Χίου έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση, που οφείλεται στο ελεανολικό και ολεανολικό οξύ που περιέχει και δρα επουλωτικά σε φλεγμονές, όπως οισοφαγίτιδες, γαστρίτιδες, δωδεκαδακτυλικό έλκος και κολίτιδες. Επιπλέον, αποτρέπει την εντερική στασιμότητα, συμβάλλοντας στην καταπολέμηση της δυσπεψίας και του τυμπανισμού. Πρόσφατες μελέτες αποδεικνύουν πως ακόμη και σε μικρή ποσότητα (1mg για 2 εβδομάδες) η μαστίχα είναι ικανή να θεραπεύσει το πεπτικό έλκος, εξαιτίας της αντιμικροβιακής της δράσης. Λόγω της ευεργετικής της δράσης, συστήνεται η καθημερινή μάσηση μαστίχας Χίου στην ανεπεξέργαστη μορφή της (κρύσταλλοι ή «δάκρυα» μαστίχας), αλλά και με τη μορφή σκόνης, τσίχλας ή μαστιχέλαιου, στα άτομα που πάσχουν από παθήσεις του γαστρεντερικού.

Δώστε προσοχή στο γάλα

Το γάλα, παρόλο που δεν θεωρείται όξινο τρόφιμο, έχει διαπιστωθεί ότι αυξάνει την έκκριση γαστρικών οξέων 2-3 ώρες μετά τη λήψη του. Αυτό ίσως οφείλεται στην πρωτεΐνη του γάλακτος και στο ασβέστιο που περιέχει. Αντίθετα, τα γαλακτοκομικά που έχουν υποστεί ζύμωση, δηλαδή το γιαούρτι και το τυρί, δεν αυξάνουν την έκκριση οξέος. Οπότε, σε έξαρση των γαστρεντερικών συμπτωμάτων, καλό θα είναι να αποφεύγετε η κατανάλωση γάλακτος και να γίνεται αντικατάστασή του με γιαούρτι, εάν το πρώτο δεν είναι ανεκτό.

Συνεχίζουμε αύριο….

Περιορισμός των λιπαρών τροφών

Τα πλούσια σε λιπαρά γεύματα καθυστερούν την κένωση του στομάχου προς το έντερο, αυξάνοντας τον κίνδυνο για εκδήλωση παλινδρόμησης. Άλλο ένα χαρακτηριστικό του λίπους της τροφής είναι ότι προκαλεί απελευθέρωση χολοκυστοκινίνης από το λεπτό έντερο, που με την σειρά της μειώνει τον τόνο του καρδιακού σφικτήρα. Επίσης, τα λίπη στο λεπτό έντερο διεγείρουν την έκκριση εντερικών ορμονών, οι οποίες αναστέλλουν την έκκριση του γαστρικού οξέος, εμποδίζοντας την ομαλή πέψη της τροφής. Τέλος, η αυξημένη πρόσληψη λιπών συνοδεύεται με συχνές κενώσεις και μεγάλες σε όγκο. Για όλους τους παραπάνω λόγους, συνιστάται μείωση της κατανάλωσης των λιπαρών τροφών από τα άτομα που έχουν συμπτώματα του γαστρεντερικού.

Αυξήστε την κατανάλωση των Ω-3 λιπαρών οξέων

Τα ω-3 λιπαρά οξέα λειτουργούν εναντίον της φλεγμονής, έχουν δηλαδή αντιφλεγμονώδη δράση. Μειώνουν την παραγωγή ουσιών στον οργανισμό, οι οποίες προάγουν τη φλεγμονή και την αυξημένη ευαισθησία στον πόνο. Ταυτόχρονα προάγουν τη σύνθεση ουσιών που έχουν αντιφλεγμονώδη και επουλωτική δράση. Η αντιφλεγμονώδης δράση των ω-3 λιπαρών οξέων βοηθά σε αυτοάνοσα νοσήματα, δηλαδή σε ασθένειες που οφείλονται σε παθολογική δράση του συστήματος άμυνας του οργανισμού. Στις παθήσεις αυτές, το ανοσολογικό σύστημα επιτίθεται εναντίον των ίδιων οργάνων και ιστών του ασθενούς. Τα ω-3 λιπαρά οξέα φαίνεται ότι βοηθούν σε παθήσεις όπως η ελκώδης κολίτιδα και η νόσος Crohn.

Προσοχή στην επιλογή των καρυκευμάτων και μπαχαρικών

Η κανέλλα, το μοσχοκάρυδο, το θυμάρι και η σκόνη μουστάρδας δεν επηρεάζουν την έκκριση γαστρικού οξέος. Αντίθετα, το καυτερό πιπέρι και η ξερή κόκκινη πιπεριά προκαλούν ερυθρότητα, οίδημα και βλάβη στο βλεννογόνο, επιτείνοντας την δυσφορία. Έρευνες έχουν δείξει επίσης, ότι το αλάτι επιδεινώνει το έλκος. Έτσι συστήνεται σε όσους έχουν συμπτώματα του γαστρεντερικού να προσέχουν ποια καρυκεύματα και μπαχαρικά χρησιμοποιούν κατά την παρασκευή των γευμάτων τους, καθώς και να περιορίσουν την κατανάλωση του αλατιού.

Συνεχίζουμε αύριο….

Έλκος, γαστρίτιδα και σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου είναι κοινές παθήσεις, που επηρεάζουν την καθημερινότητα των ασθενών. Ποιες τροφές μπορούν να προσφέρουν ανακούφιση από τα συμπτώματα και ποιες πρέπει να αποφεύγονται;

Τα ενοχλητικά συμπτώματα

Το πεπτικό σύστημα αποτελείται από τον οισοφάγο, το στομάχι, το λεπτό και το παχύ έντερο. Επίσης, περιλαμβάνει τους σιελογόνους αδένες, το ήπαρ και το πάγκρεας, που είναι αδενικά όργανα και συνδέονται λειτουργικά με τον γαστρεντερικό σωλήνα. Η κύρια λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος είναι η αποτελεσματική διέλευση (κατάποση), η πέψη και η απορρόφηση της τροφής, καθώς και η αποβολή των άπεπτων ή μη απαραίτητων συστατικών. Η σωστή πέψη και απορρόφηση είναι ουσιώδεις για την ανάπτυξη του οργανισμού, τη διατήρηση και την εξασφάλιση της απαραίτητης ενέργειας. Ως γαστρεντερική νόσος χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε διαταραχή εμποδίζει αυτήν τη φυσιολογική διαδικασία. Υπάρχουν πολλοί τύποι γαστρεντερικών διαταραχών. Ορισμένες από τις συνηθέστερες είναι η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, η γαστρίτιδα, το πεπτικό έλκος, η διάρροια, η δυσκοιλιότητα, το ευερέθιστο έντερο και η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου (ελκώδης κολίτιδα και νόσος του Crohn). Τα κυριότερα συμπτώματα των παθήσεων αυτών είναι ο κοιλιακός ή/και θωρακικός πόνος, η κοιλιακή διάταση (φούσκωμα), η δυσφαγία, η ναυτία, ο εμετός, ο μετεωρισμός, οι όξινες ερυγές, η εντερορραγία και η γαστρορραγία (η αποβολή αίματος από το στόμα με εμετό ή η απώλεια αίματος με τα κόπρανα).

Αποφυγή όξινων τροφών

Οι τροφές έχουν διαφορετικό ph μεταξύ τους, το οποίο κυμαίνεται από 2 στον χυμό λεμονιού, μέχρι 8 στο αυγό. Οι περισσότερες τροφές έχουν ph, που κυμαίνεται από 5-7. Το ph του χυμού από πορτοκάλι ή γκρέιπ-φρούτ είναι περίπου 3,2-3,6, διαφορετικό δηλαδή από το φυσιολογικό ph του γαστρικού υγρού (1,5-2,0). Τα άτομα που πάσχουν από προβλήματα του γαστρεντερικού, καλό θα ήταν νααποφεύγουν να καταναλώνουν όξινους χυμούς και όξινες τροφές, όπως διάφορα εσπεριδοειδή και ντομάτα. Μετά την πρόσληψη των όξινων τροφών, προκαλείται αύξηση της οξύτητας των γαστρικών υγρών, με αποτέλεσμα να αυξάνεται και η οξύτητα του στομάχου. Η επιπλέον οξύτητα του στομάχου συμβάλλει στη χαλάρωση του οισοφαγικού σφιγκτήρα, δημιουργώντας παλινδρόμηση του όξινου περιεχομένου του στομάχου προς τον οισοφάγο. Επίσης, η κακή λειτουργία του οισοφαγικού σφικτήρα προκαλεί καούρες και, σε ορισμένες περιπτώσεις, η συνεχής έκθεση του βλεννογόνου του οισοφάγου στα καυστικά γαστρικά υγρά του στο¬μά¬χου μπορεί να προκαλέσει πληγές στον οισοφάγο (οισοφαγίτιδα). Όταν οι χυμοί των φρούτων διαλύονται μενερό όμως, η επίδρασή τους στην γαστρική οξύτητα είναι αμελητέα.

Συνεχίζουμε αύριο….